خواجه را بارگه فتاد از پای

راهشان بر بساط خواجه و بس

بر دویدند بر دو چاره سگال

روبهان پیش و گرگ در دنبال

دید لشگرگهی و جست از جای

خود ندانست کان چه واقعه بود

سو به سو می دوید خاک آلود