خود ندانست کان چه واقعه بود

روبهان پیش و گرگ در دنبال

خواجه را بارگه فتاد از پای

دید لشگرگهی و جست از جای

سو به سو می دوید خاک آلود

دل پر اندیشه و جگر پر خون

تا چگونه رود ز باغ برون