در سپیدیست روشنائی روز

وانگهی خورد ازو که بود حلال

چشمه ای یافت پاک چون خورشید

چون سمن صافی و چو سیم سپید

وز سپیدیست مه جهان افروز

همه رنگی تکلف اندودست

جز سپیدی که او نیالودست