چون رعیت زبون و خوار بود

از بدان جان ستان ز نیکان مال

خوار کن خلق را به جاه و به چیز

تا بمانی به چشم خلق عزیز

ملک پیوسته برقرار بود

نایب شه ز روی سرمستی

کرد با او به جور همدستی