عوض عقد من که برد از دست

کرد با خونیان به زندانم

بر گناهم یکی بهانه شمرد

کان بها را بدان بهانه ببرد

دست و پایم به عقده ها در بست

او ز من گوهر آوریده به چنگ

من ازو در شکنجه مانده چو سنگ