خوبیش از بهار زیبا روی

روز چون شب برابرش مرده

هیچ را نام کرده کین دهنست

نوش در خنده کین شکر شکنست

خانه و باغ برده رویاروی

گله گیلی کشان به دامانش

سرو را لوح در دبستانش