دادم از مملکت فروزی خویش

خیری از بهر شاه می کردم

خرم و تازه شهر و کوی به من

اهل دانش نهاده روی به من

هر کسی را برات روزی خویش

تنگدستان ز من فراخ درم

بیوگان سیر و بیوه زادان هم