به آیین خویش آورد ناسپاس

که مهمان ابا گرزه گاوسار

به مردی نشیند به آرام تو

زتاج و کمر بسترد نام تو

چنین گر تو مهمان شناسی شناس

بدو گفت ضحاک چندین منال

که مهمان گستاخ بهتر به فال