بنده آن نان به عافیت می خورد

می دوم جان و تیغ بر کف دست

شاه نان پاره ای به منت خویش

بنده را داده بد ز نعمت خویش

بر در شاه بندگی می کرد

خاص کردش وزیر جافی رای

با جفا هیچکس ندارد پای