سوی ما نامه کرد و ما را خواند

بر نزد بی رضای او نفسی

گفت کان کشتنی که شاهش کشت

آفتی بود فتنه را هم پشت

فصلهائی به دلفریبی راند

تا بدان عشوه های طبع فریب

ازمن ساده طبع برد شکیب