فصلهائی به دلفریبی راند

گفت کان کشتنی که شاهش کشت

آفتی بود فتنه را هم پشت

سوی ما نامه کرد و ما را خواند

تا بدان عشوه های طبع فریب

ازمن ساده طبع برد شکیب

گفت کان پر ز راست و ره خالی