رخت بر گاو و بار بر خر نه

دو دری شد چون کوی طراران

چار بندی چو بند عیاران

پیش ازان کت برون کنند ز ده

ره به جان رو که کالبد کندست

بار کم کن که بارکی تندست

مرده ای را که حال بد باشد