کاهن تیز آن گریوه سنگ

وامدار منست روئین دز

وامداری نه کز تهی شکمی

دز روئین بود ز بی در می

لعل و الماس ریخت صد فرسنگ

لعل بر دست دوستان به قیاس

وز پی پای دشمنان الماس