کزین با نیازان شوم بی نیاز

چو خواهم ز تو روز و شب یاوری

مکن شرمسارم در این داوری

چنان دارم ای داور کارساز

پرستنده ای کز ره بندگی

کند چون توئی را پرستندگی

درین عالم آباد گردد به گنج