بد و نیک را از تو آید کلید

در آن عالم آزاد گردد ز رنج

مرا نیست از خود حجابی به دست

حساب من از توست چندان که هست

ز تو نیک و از من بد آید پدید

تو نیکی کنی من نه بد کرده ام

که بد را حوالت به خود کرده ام