تو گفتی یکی باره آهنست

اگر یار باشد جهاندار و بخت

باسپ عقاب اندر آورد پای

برانگیخت آن بارگی را ز جای

وگر کوه البرز در جوشنست

به پیش سپاه اندر آمد بجنگ

یکی خشت رخشان گرفته بچنگ