چو بر هستی تو من سست رای

نهد تهمت نیست بر هست من

ز غیب آن نمودارش آری بدست

کزین غایب آگاه باشد که هست

بسی حجت انگیختم دل گشای

تو نیزار شود مهد من در نهفت

خبر ده که جان ماند اگر خاک خفت