خبر ده که جان ماند اگر خاک خفت

چو بر هستی تو من سست رای

بسی حجت انگیختم دل گشای

تو نیزار شود مهد من در نهفت

چنان گرم کن عزم رایم به تو

که خرم دل آیم چو آیم به تو

همه همرهان تا به در با منند