بجنبید طوس سپهبد ز جای

وگر کوه البرز در جوشنست

به پیش سپاه اندر آمد بجنگ

یکی خشت رخشان گرفته بچنگ

جهان پر شد از ناله کر نای

بهومان چنین گفت کای شوربخت

ز پالیز کین برنیامد درخت