مکن ناامیدم ز درگاه خویش

نمایم که چون حکم رانی درست

بر این حکم ران وان دیگر حکم تست

امیدم به تو هست از اندازه بیش

ز خود گر چه مرکب برون رانده ام

به راه تو در نیم ره مانده ام

فرود آر مهدم به درگاه خویش