سیاهی ده خال عباسیان

ولی نعمت فرع خواران خاک

چراغی که تا او نیفروخت نور

ز چشم جهان روشنی بود دور

سپیدی بر چشم شماسیان

لب از باد عیسی پر از نوش تر

تن از آب حیوان سیه پوش تر