به مریخ داد آتش خشم خویش

که امی قلم را نگیرد به دست

طلاق طبیعت به ناهید داد

به شکرانه قرصی به خورشید داد

که خشم اندران ره نمی رفت پیش

رعونت رها کرد بر مشتری

نگینی دگر زد بر انگشتری