چو تو گر کسی باشد آن هم توئی

به آغاز ملک اولین رایتی

به پایان دور آخرین آیتی

گزین کرده هر دو عالم توئی

توئی قفل گنجینه ها را کلید

در نیک و بد کرده بر ما پدید

به شب روز ما را به بی ذمتی