ز دزدان مرا بس شد این دست مزد

بسست این مثل شحنه راه من

بسا آسیا کوغریوان بود

چو بینند مزدور دیوان بود

که بر من نیارند زد بانگ دزد

سیاهان که تاراج ره می کنند

به دزدی جهان را سیه می کنند