که بر من نیارند زد بانگ دزد

بسا آسیا کوغریوان بود

چو بینند مزدور دیوان بود

ز دزدان مرا بس شد این دست مزد

سیاهان که تاراج ره می کنند

به دزدی جهان را سیه می کنند

به روز آتشی برنیارند گرم