کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 15

پی پوستی خون خود را خورد

چهرهٔ نظامیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 12

    برون ناورد موی خویش از نورد

    #
  2. 13

    به کنجی کند بی علف جای خویش

    #
  3. 14

    نلیسد مگر دست با پای خویش

    #
  4. 15

    پی پوستی خون خود را خورد

    انتخاب‌شده
  5. 16

    همه کس تن او پوست را پرورد

    #
  6. 17

    سرانجام کاید اجل سوی او

    #
  7. 18

    وبال تن او شود موی او

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 15 از «بخش ۶ - در حسب حال و انجام روزگار» است.