نپنداری ای خضر پیروز پی

فرو خفتگان را فرامش مکن

چو آن جا رسی می درافکن به جام

سوی خوابگاه نظامی خرام

که از می مرا هست مقصود می

از آن می همه بی خودی خواستم

بدان بی خودی مجلس آراستم