به خواهنده آن به خشم از مال و گنج

که از خار خوردن شد افروخته

چو دریا شوم دشمنی عیب شوی

نه چون آینه دوستی عیب گوی

که از باز دادن نیایم به رنج

نمایم جو و گندم آرم به جای

نه چون جو فروشان گندم نمای