که را بود چون من حریفی شگرف

ز بی آلتی وانماندم به کنج

جهان باد و از باد ترسد ترنج

ز شاهان گیتی در این غار ژرف

که دید است بر هیچ رنگین گلی

ز من عالی آوازه تر بلبلی

به هر دانشی دفتر آراسته