گل سرخ یا زرد ازو چیدمی

گه از هر سخن بر تراشم گلی

بر آن گل زنم ناله چون بلبلی

اگر به ز خود گلبنی دیدمی

چو از ران خود خورد باید کباب

چه گردم به در یوزه چون آفتاب

نشینم چو سیمرغ در گوشه ای