چو از ران خود خورد باید کباب

بر آن گل زنم ناله چون بلبلی

اگر به ز خود گلبنی دیدمی

گل سرخ یا زرد ازو چیدمی

چه گردم به در یوزه چون آفتاب

نشینم چو سیمرغ در گوشه ای

دهم گوش را از دهن توشه ای