چو در میوه نارسیده رسی

فرو شستم آلودگیهای خاک

ازین پیکر آنگه گشایم پرند

که باشد رسیده چو نخل بلند

بجنبانیش نارسیده کسی

کند سوقیی سیب را خانه رس

ولی خوش نیاید به دندان کس