ولی چون خوری خون برآید ز کام

کند سوقیی سیب را خانه رس

ولی خوش نیاید به دندان کس

شود نرم از افشردن انجیر خام

شکوفه که بیگه نخندد به شاخ

کند میوه را بر درختان فراخ

زمینی که دارد بر و بوم سست