به دشواری آید گهر سوی سنگ

به هر بیوه خود را میالای دست

مخور غم به صیدی که ناکرده ای

که یخنی بود هر چه ناخورده ای

ز سنگش تو آسان کی آری به چنگ

همه چیز ار بنگری لخت لخت

به سختی برون آید از جای سخت