ایا گم شده بخت آزادگان

مجوی از در آشتی هیچ روی

چو بشنید هومان برآشفت سخت

چنین گفت با گیو بیدار بخت

که گم باد گودرز کشوادگان

فراوان مرا دیده ای روز جنگ

به آوردگه تیغ هندی بچنگ