چو دلداری خضرم آمد به گوش

دری میستان گوهری می فروش

میانجی چنان کن برای صواب

که هم سیخ برجا بود هم کباب

دماغ مرا تازه گردید هوش

پذیرا سخن بود شد جایگیر

سخن کز دل آید بود دلپذیر