دری نظم کردن سزاوار اوست

غلیواژ را با کبوتر چکار

به باز ملک در خور است این شکار

نظامی که نظم دری کار اوست

چنان گوید این نامه نغز را

که روشن کند خواندنش مغز را

دل دوستان را بدو نور باد