ز تاج سر شاه کن جای خویش

به بار ای هوا قطره ناب را

بگیر ای صدف در کن این آب را

برا ای در از قعر دریای خویش

شهی که آرزومند معراج توست

زمین بوس او درهالتاج توست

سکندر شکوهی که در جمله ساز