همه چیز داری که آن درخورست

که هم ملک داری هم آب حیات

چو اسکندری شاه کشورگشای

چو خضر از ره افتاده را رهنمای

نداری یکی چیز و آن همسرست

چو دریا نگویم گران سایه ای

همانا که چون کان گرانمایه ای