دهی آرزوهای ناخواسته

جز این نیز بینم تو را شش خصال

که بادی برومند ازو ماه و سال

یکی آنکه از گنج آراسته

دویم مردمی کردن بی قیاس

عوض باز ناجستن از حق شناس

سوم دل به شفقت برآراستن