سپهبدسر و گرد و پرخاشخر

اگر مرگ باشد مرا بی گمان

به آوردگه به که آید زمان

بدست سواری که دارد هنر

گرفتند هر دو عمود گران

همی حمله برد آن برین این بران

ز می گشت گردان و شد روز تار