ترازوی تدبیر او کرد راست

جهان را که از غم به راحت کشید

بدین هندسه در مساحت کشید

زمین را که چندست و ره تا کجاست

همان ربع مسکون ازو شد پدید

بدان مسکن از ما که داند رسید

به هر مرز و هر بوم کو راند رخش