سرنسترن را زموی سپید

که روشن به شستن شود لاجورد

دل لاله را کامد از خون به جوش

فرو مال و خونی به خاکی بپوش

سیاهی ده از سایه مشک بید

لب نارون را می آلود کن

به خیری زمین را زراندود کن