بسی گنجهای کهن ساختم

که پالودم از چشمه خون و مغز

هنوزم زبان از سخن سیر نیست

چو بازو بود باک شمشیر نیست

درو نکته های نو انداختم

سوی مخزن آوردم اول بسیچ

که سستی نکردم در آن کار هیچ