که بازار حرصش نباشد بسی

مگر ز آن می آباد کشتی شوم

وگر غرقه گردم بهشتی شوم

خوشا روزگارا که دارد کسی

به قدر بسندش یساری بود

کند کاری ار مرد کاری بود

جهان می گذارد به خوشخوارگی