به هر ناحیت نام داغش کشید

به بی مایگان هم درم درگرفت

عمارت همی کرد و زر می فشاند

همه خار می کند و گل می نشاند

به مصر و حبس بوی باغش کشید

گشاده دو دستش چو روشن درخش

یکی تیغ زن شد یکی تاج بخش