شه ما که بدخواه را کرد خرد

که بردند گوی از همه خسروان

پذیرای پند وزیران شدند

که از جمله دور گیران شدند

برای وزیر از جهان گوی برد

مرا و تو را گه شود پای سست

تن شاه باید که ماند درست