سر لفجنان را که آرد ببند

نهنگی است کاورده بر ما زوال

چنان می خورد زنگی خام را

که زنگی خورد مغز بادام را

خورد چون سرو لفجه گوسفند

دل زنگیان را درآمد هراس

که از پرنیان سر برون زد پلاس