ز خرطوم تا دم در آهن غریق

صف زنده پیلان به یک جا گروه

چو گرد گریوه کمرهای کوه

مژه چون سنان چشمها چون عقیق

دگرگونه بر هر یکی تخت عاج

برو زنگیی بر سر از مشک تاج

چو آواز بر پیل سرکش زدی