فتد زنگ بر تیغ آیینه رنگ

درین حربگه کرد خواهی گریز

مرو تا به خون سرخ رویت کنم

مسلسل تر از جعد مویت کنم

من آئینه ام کز من افتاد زنگ

سپیده برد روی از چشم درد

برد تیغ من سرخی از روی زرد